Mud masters 2015

Ik had er lang op moeten wachten maar eindelijk was het zover, want afgelopen Zondagochtend om 10:50 was mijn start bij de Mud Masters Haarlemmermeer. Een prachtige dag was voorspelt dus ik had er mega zin in. Samen met mijn pa die als mijn persoonlijk paparazzi wilde fungeren gingen we op weg naar de Mud Masters.

Ik had er dit keer meer zin in dan ooit! Niet zozeer om de run maar vooral om de voorpret. De afgelopen weken is er samen met het team NO-limits hard gewerkt aan een website, sponsors en trainingen dus deze mud masters had gewoon iets speciaals!

Ook de organisatie van Mudmasters heeft ons in de aanloop naar het event een mega platform gegeven door mooie promo’s te maken en te verspreiden onder hun netwerk. Deze gezamenlijke inzet kwam tot uiting omdat ik vanaf de start om de 50m een schouderklopje kreeg van voorbij komende renners met de woorden “respect, toppers, klasse”. Dat gevoel van waardering is bijzonder en gaat maar door tot het moment dat je over de finish komt.

Mijn run was vet! anders als in Biddinghuizen maar over het algemeen leuk. Ik heb zelf een hekel aan het eindeloos lopen waardoor ik wel snel iets heb van kom op met de obstakels, maar we vlogen over het parcour en niets of niemand hield ons tegen. De berg ging me prima af, de modder was ook goed te doen maar het kruipen blijft lastig. Ik mis net dat extra beetje afzet waardoor ik gewoon tijd verlies en blijf klooien. Ik zag mijn maatjes al aan het einde daar waar ik toch wat meer moeite had.

Ik ben gegroeid in mijn kracht, lef en uithoudingsvermogen. Daar kwam ik achter bij de laatste 4 obstakels want in 2014 kreeg ik het niet voor elkaar om alleen de Teva muren te klimmen. De angst die ik toen had was groter dan ik had verwacht en dat maakte me onrustig. Ik wist dat ze nu ook kwamen en daar zag ik tegen op. Overal stonden toeschouwers te klappen toen we de dijk afliepen opweg naar mijn gevreesde muren. Met de finish in me rug was het alles of niets en ik wilde het helemaal alleen doen!

Muur 1 ging prima, muur 2 lukte ook maar bij muur 3 was het stil. Ik trilde en kon niet rustig worden. Ik mis mijn rechter heup waardoor ik geen enkel stabiel stukje heb waarop ik kan zitten. Mike! Kom op even alle angst in een doos stoppen en gaan was mijn gedachten. Het team was er al over maar ik stond stil! ik kreeg een steuntje voor de eerste stap en daarna was het gaan. Op de muur bleef ik even rustig zitten maar ik was over het vervelendste stuk heen dus het ergste was achter de rug. Nog even de monkeybars en de pipe en dan met het team over de finish.

Ik wil afsluiten met een woord over Team NO Limits. Ik ben mega trots om deel te mogen zijn van deze club mensen! Wat een energie en teamwork spat hier van af. Wat een inzet van iedereen en vooral wat een motivators zijn jullie! Dank Mud Masters en dank Revalidatiefonds voor deze kans. Mijn seizoen is begonnen en ik ga trainen tot ik de 12km kan lopen. En ook bedankt Team Jan Vis en alle artiesten die ons hebben gesteund!

See you at the Strong Viking Hills 2015